Gambia dag 8

Het vertrek

 


Op de laatste dag maak ik nog een mooie foto van een Afrikaanse witborst- of witschildraaf, die op zoek naar lekkers met een maatje op het terras rondhangt waar we ontbijten.


's Morgens voor we vertrekken kopen we in het winkeltje van de moeder van Modu nog een mooi souvenir. Het is een beeld gesneden uit 1 stuk van 5 mensen die met de armen en benen in een cirkel allemaal met elkaar verbonden zijn, het staat voor de band tussen familie en vrienden. We betalen met een oude mobiele telefoon (vrij moderne kleine Sony Ericsson maar nog zonder kleurenscherm, de T600) incl. Afrikaanse sim (nog even snel gekocht) en 13 euro, uiteindelijk zijn we dus ruim 20 euro + die telefoon ervoor kwijt, maar dat was zeker geen slechte deal. We hadden haast om op tijd klaar te staan voor de bus, anders waren  we misschien later terug gekomen voor een betere prijs. Bovendien gaf de verkoopster ons het idee dat ze al gek was dat ze het deed, maar ja, dat kan ook een trucje zijn natuurlijk... Ze liet haar zoon ook de telefoon uitproberen om er zeker van te zijn dat hij het deed, misschien een keer bedonderd door een toerist? Of gewoon een slimme tante....

Alex maakte nog een foto van het huisje waarin de 'Official tourist guides' zitten voor het hotel. Ze doen zich voor als niet opdringerige, professionele gidsen die beter en betrouwbaarder zijn dan locals die zelfstandig gidsen. Nou, als we last hadden van gidsen waren zij het wel! Ze waren de enigen die tot op de laatste dag bleven proberen ons over te halen om met hen op stap te gaan, terwijl we al heel vaak hadden uitgelegd dat we dat niet van plan waren. De eigenaar is een Engelsman die er af en toe rondhangt met een slang waarmee je op de foto kan. Hij zei van de een of andere organisatie te zijn die dieren beschermt, maar wij vertrouwden het allemaal niet zo, veel te commercieel!

 

 

 

 

Dan is het tijd om te vertrekken. De bus is prima op tijd! We hebben een erg leuke tijd gehad!

 

 

 

 

 


 

 

Dit is de Sahara vanuit het vliegtuig. Toch grappig om overheen te vliegen, je ziet er zoveel over op TV.

 

 

 

 


Op Schiphol zoekt Alex Boy Leigh (de gids die we via internet hadden geregeld) nog even op voor een praatje als hij hem bij de bagageband ziet staan. Wel apart om hem hier te zien! Zo in zijn warme shirt past hij helemaal in het plaatje en zie je totaal niet dat hij een Gambiaan is die op bezoek gaat bij zijn vriendin. Je vraagt je toch af of hij na een aantal weken Nederland luxe zal gaan missen als hij terug is in Gambia of dat hij het allemaal veel te druk zal vinden. Ik denk dat voor hem de cultuurshock op de een of andere manier nog groter zal zijn dan voor ons vanwege de grote hoeveelheid prikkels die wij de hele dag om ons heen hebben. Wij komen in Gambia tot rust, hij is waarschijnlijk elke dag doodmoe de komende weken!








Alle dagen: dag 1, dag  2, dag  3, dag 4, dag 5,  dag 6,  dag 7, dag 8